پایگاه اینترنتی "فریدم پرس" در گزارشی تصریح کرد: پلیس انگلیس در رویكرد جدید خود مبتنی بر مواجهه با رسانه‌های مخالف و خاموش ساختن صدای آنها، بعد از ظهر ۱۷ آگوست به دفتر روزنامه محلی «اتونومیست» (Autonomist) واقع در شهر بریستول حمله کرد و ضمن توقیف اموال این نشریه، دست اندرکاران آن را بازداشت كرد.

بنابراین گزارش، نیروهای پلیس ضد شورش بدون اخطار با ضربات لگد به در، وارد دفتر نشریه مزبور شدند و اموال روزنامه از جمله تلفن‌های همراه، رایانه‌ها و حتی دست‌نوشته‌های روزنامه‌نگاران را توقیف کردند.

فریدم پرس افزود: حمله پلیس به دفتر نشریه اتونومیست با این توجیه صورت گرفت که افراد حاضر در این دفتر در اعتراضات اخیر دست داشته‌اند.

لوسی پارسونز یکی از این روزنامه‌نگاران هدف حمله قرار گرفته می‌گوید: توقیف تلفن های همراه، رایانه‌ها و کاغذهایی که بوسیله آن نشریه «اتونومیست» تولید می‌شد، به مثابه یک حمله آشکار به رسانه‌‎های مستقل است که منجر به یاس هر فرد آزاداندیش است. وی رفتار پلیس را شرمآور خوانده است.

براساس این گزارش، پلیس حتی سنگ‌های تزئینی و سطل رنگ مخصوص نقاشی دیواری که در گوشه‌ای از این محل بوده را نیز ضبط کرده که احتمال می‌رود این اقدام با هدف پرونده‌سازی علیه این افراد به اتهام مشارکت در اعتراضات مورد استفاده قرار بگیرد. البته اینها تنها موارد توقیفی نیست و پلیس حتی به دوچرخه و پوشاک این روزنامه‌نگارها هم رحم نکرده است!

این پایگاه اینترنتی یادآور شد: البته برخی از اقلام نظیر گذرنامه‌های این افراد نیز توسط پلیس ضبط شده اما در اقدامی غیرقانونی، در لیست اقلام توقیف‌شده ذکر نشده است.

فریدم پرس ادامه می‌دهد: اتونومیست یک روزنامه محلی پرخواننده و جنجالی است که توسط یک گروه کوچک از فعالان اجتماعی که اغلب قشر متوسط و ضعیف هستند، تولید می‌شود و گرچه اعضا به صورت مجانی در این نشریه مطلب می‌نویسند اما این نشریه به دلیل ارائه مطالب انتقادی تند و برآمده از مشکلات مردم، در بین مخاطبان محبوبیت فراوانی كسب كرده است.

این گزارش می‌افزاید: آنان خود را وقف گزارش و انعکاس صداهای شنیده‌نشده جامعه کرده‌اند و این موضع آنان، در گذشته باعث ایجاد دردسرهایی برایشان شده است. پلیس، اعتراف کرده که خودداری از سانسور گزارش‌های مربوط به برخوردهای تند پلیس با معترضان، مسبب خشم پلیس نسبت به این گروه شده است.

پارسونز از فعالان این روزنامه محبوب محلی گفته است: فارغ از این مسائل، ما به تولید اتونومیست ادامه خواهیم داد و اگر مجبور شویم، از رایانه‌های کتابخانه استفاده خواهیم کرد و شما می‌توانید منتظر شماره سپتامبر این نشریه باشید!

به نام خدا

مطلبی را که در زیر می خوانید در شماره 14 نشریه آیینه توسط اینجانب به چاپ رسید.

ایران و فناوری نانو

علوم و فناوري نانو، عبارت از توانايي به دست گرفتن كنترل ماده در ابعاد نانومتري (ميلياردم متر) و بهره‌برداري از خواص و پديده‌هاي فيزيكي، شيميايي و زيستي اين مقياس در مواد، ابزارها و سيستم‌هاي جديد است. از ابتدای قرن 21 میلادی نانو به عنوان فناوری اساسی و کلیدی آینده و محرک موج جدید نوآوری های فناورانه در مجامع جهانی شناخته شد.

کاربردهای گسترده فناوری نانو در حوزه های مهندسی ، پزشکی و... موجب افزایش 9 برابری سرمایه گذاری دولت های جهان در طی چند سال اخیر نسبت به گذشته گردیده است. فناوري نانو، فرصت بزرگي براي  ایران تلقي مي‌شود تا شكاف خود را از لحاظ علم و فناوري با كشورهاي پيشرفته كاهش دهد.

نانو در ایران

 اولین قدم ها در جهت اعتلای این فناوری در کشور در سال 1382 با تشکیل ((ستاد ویژه توسعه فناوری نانو)) آغاز شد که وظیفه ی تنظیم سیاست های کلان و حمایت از پژوهشگران و طرح های در دست اجرای این حوزه را بر عهده دارد. توسعه ی شتابان این فناوری در کشور موجب معرفی اولین محصول تجاری نانو ایران در با نام Nanocid در سال84  گردید .

در اولين آمارها مشخص مي‌شود که ايران در سال 2000، با 9 مقاله مرتبط با فناوري نانو در رتبه شصتم دنيا قرار داشته است و در منطقه نيز پنج کشور ترکيه، مصر، عربستان، ازبکستان و ارمنستان جلوتر از ايران بوده‌اند.

از ابتداي سال 84 ، برنامه‌ي حمايت‌هاي تشويقي، محققان دانشگاه‌هاي کشور را به تحقيق و پژوهش در زمينه فناوري نانو سوق مي‌دهد و انتشار مقالات ايران، روندي صعودي مي‌گيرد. در اين سال 132 مقاله از ايران در مجلات ISI چاپ مي‌شود و ايران را به رتبه سي و ششم دنيا مي‌رساند.

با کوشش های فراوان متخصصان و پژوهشگران ایرانی در شهريور 1388، محققان کشورمان توانستند از نظر تعداد مقالات علمي به جايگاه پانزدهم دنيا برسند و در میان کشورهای اسلامی نیز به جایگاه نخست دست پیداکند..

 

محصولات ایران

شرکت‌هاي ايراني با طراحي و ساخت محصولات مبتني بر فناوري نانو، در حال ورود به بازارهاي داخلي و بين المللي هستند که از این میان می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• ساخت چندين نوع از تجهيزات آزمايشگاهي ازجمله ميکروسکپ STM، مغناظيس سنج و دستگاه کروماتوگرافي گازي.ميکروسکپ STM علاوه بر مراکز تحقيقاتي داخلي، به کشور مالزي نيز صادر مي‌شود.
• تصفيه آب با نانوفيلتراسيون.اين سيستم ابتدا به صورت آزمايشي بر روي رودخانه کارون نصب و راه‌اندازي شد و هم اکنون در سطح وسيع‌تر در يکي از شهرهاي خوزستان در حال پياده شدن است.
• توليد انواع نانومواد از جمله فلزات و اکسيدهاي فلزي.
• توليد نانولوله‌هاي کربني در مقياس بالا. روش توليد اين ماده به صورت چندين پتنت بين‌المللي ثبت شده است.اين ساختار کربني در مصارفي همچون پايه‌ي کاتاليست‌هاي نفتي، ذخيره و هيدروژن و توليد کامپوزيت‌ها به‌کار مي‌رود.
• توليد انواع محصولات ضد باکتري با استفاده از نانومواد.
• ساخت دستگاه‌هاي توليد کننده‌ي الياف نانومتري در انواع آزمايشگاهي، صنعتي و قابل حمل.
• توليد بتن مقاوم در برابر خوردگي با استفاده از افزودني‌هاي نانومتري.
• توليد نانوفيلترهاي تصفيه کننده هوا، در چندين نوع خانگي، صنعتي و قابل استفاده در خودرو.
• توليد لوله‌هاي پليمري بدون صدا براي آب و فاضلاب
• توليد بسته‌بندي‌هاي مواد غذايي و ميوه با هدف افزايش عمر محصولات
• توليد قطعات نانوکامپوزيتي براي استفاده در خودرو.
• توليد انواع لباس‌هاي ضد آب و ضد لک.
• توليد کاشي و سراميک‌هاي ضد لک.
• توليد مواد تثبيت کننده شن و خاک
• شيشه‌هاي کنترل کننده انرژي براي استفاده در ساختمان.
• روانکارهاي مبتني بر نانوذرات براي کاهش مصرف سوخت خودرو.

با توجه به توانمندی های فوق العاده متخصصان ایرانی  و همچنین سرمایه گذاری های کلان انجام شده در زمینه ی نانو امید می رود ایران طی چند سال آینده جزو 10 کشور پیشرو در فناوری نانو قرار گیرد.

منابع:

1-ماهنامه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو شماره : 145 -15/11/88

2-نشریه ی صنعت خودرو   -  ويژه‌نامه فناوري نانو

3-باشگاه نانو ایران

4- بیانات رهبر معظم انقلاب در جمع اعضای ستاد ویژه توسعه فناوری نانو25/11/84